صفحه اصلی > سلامتی و ورزش : ترشح اندورفین با ورزش | راهنمای افزایش شادی و کاهش استرس

ترشح اندورفین با ورزش | راهنمای افزایش شادی و کاهش استرس

همه ما درباره “نشاط دویدن” و افزایش خلق‌وخو پس از یک تمرین خوب شنیده‌ایم. اما چه چیزی در مورد ورزش وجود دارد که باعث می‌شود این احساس خوب را تجربه کنیم؟ پاسخ در ارتباط میان فعالیت بدنی و شیمی مغز ما نهفته است، به‌ویژه ترشح اندورفین‌ها. در ادامه، درباره علم پشت احساس خوشحالی ناشی از ورزش و نحوه تأثیر آن بر شیمی مغز و فواید روانی شگفت‌انگیز اضافه کردن فعالیت بدنی منظم به روتین روزانه‌تان بیشتر می‌خوانید.

اثر اندورفین

اندورفین‌ها انتقال‌دهنده‌های عصبی هستند که سیگنال‌ها را از یک نورون به نورون دیگر منتقل می‌کنند. این مواد نقش کلیدی در سیستم پاداش بدن ایفا می‌کنند و به دلیل توانایی‌شان در تسکین درد و استرس، اغلب به‌عنوان مسکن‌های طبیعی شناخته می‌شوند. هنگامی که ورزش می‌کنید، بدن شما تولید اندورفین را افزایش می‌دهد که منجر به احساسات مثبت، از جمله بهبود خلق‌وخو و کاهش استرس و اضطراب می‌شود.  

چگونه ورزش باعث ترشح اندورفین می‌شود؟

  • فشار فیزیکی: اندورفین‌ها در پاسخ به فشار فیزیکی ورزش آزاد می‌شوند. این روش بدن برای کاهش ناراحتی و به حداکثر رساندن عملکرد است. تحقیقات نشان می‌دهند که هرچه بیشتر ورزش کنید، اندورفین بیشتری تولید می‌شود.
  • شدت ورزش: مطالعات نشان می‌دهند که تمرینات با شدت بالا مانند تمرینات تناوبی با شدت بالا (HIIT) یا تمرینات هوازی شدید به‌ویژه برای افزایش سطح اندورفین مؤثر هستند. سایر انواع ورزش‌هایی که می‌توانند در ترشح اندورفین کمک کنند شامل پیاده‌روی سریع، کوهنوردی و رقص هستند.
  • عوامل روانی: احساس رضایت از پشت سر گذاشتن چالش‌های فیزیکی و دستیابی به اهداف نیز می‌تواند در ترشح اندورفین نقش داشته باشد.

فواید روانی اندورفین ناشی از ورزش

  • بهبود خلق‌وخو: همان‌طور که همه می‌دانیم، احساس “نشاط دویدن” پس از یک تمرین خوب به دلیل ترشح اندورفین‌هاست! این اندورفین‌های پس از تمرین می‌توانند باعث بهبود خلق‌وخو و ایجاد احساس شادی شوند.
  • کاهش استرس: تحقیقات نشان داده است که ورزش منظم می‌تواند به حمایت از تاب‌آوری عاطفی در برابر استرس‌های حاد کمک کند. گنجاندن فعالیت بدنی منظم در روتین روزانه، چه پیاده‌روی در وسط روز باشد و چه تمرین پس از کار، یک عادت عالی برای مدیریت استرس‌های روزانه است.
  • بهبود خواب: خواب کافی برای حمایت از سلامت روان ضروری است و فعالیت بدنی منظم می‌تواند یکی از راه‌ها برای بهبود کیفیت خواب باشد. اثر آرام‌بخش اندورفین‌ها می‌تواند به بهبود کیفیت خواب کمک کند، و تحقیقات نشان داده‌اند که ورزش می‌تواند مدت زمان و کیفیت خواب را افزایش دهد.
  • کمک به درمان اضطراب و افسردگی: ورزش منظم به‌ویژه به دلیل ترشح اندورفین‌ها، اثرات درمانی بر افرادی که از اضطراب و افسردگی رنج می‌برند دارد. علاوه بر ترشح اندورفین، ورزش منظم همچنین به افزایش اعتماد به نفس کمک کرده و راهی سالم‌تر برای مقابله با استرس‌ها فراهم می‌کند.
 

ارتقای رفاه با ورزش

ارتباط بین ورزش و خوشبختی به‌ خوبی توسط علم تایید می‌شود. ترشح اندورفین‌ها و سایر مواد شیمیایی مفید در طول فعالیت بدنی می‌تواند به بهبود خلق‌وخو، کاهش استرس و حمایت از رفاه روانی کمک کند. همان‌طور که بیشتر درک می‌کنیم که چگونه ورزش بر شیمی مغز تأثیر می‌گذارد، یک چیز روشن است: گنجاندن فعالیت بدنی منظم در روتین‌ زندگی‌مان یکی از کلیدی‌ترین عوامل برای داشتن زندگی شادتر و سالم‌تر است.
مقالات مرتبط

رژیم قلیایی برای کنترل قند خون؛ واقعیت یا افسانه؟

کنترل قند خون یکی از مهم‌ترین چالش‌های تغذیه‌ای در بیماران مبتلا به دیابت و افراد در معرض مقاومت انسولینی است. در سال‌های اخیر، رژیم قلیایی (Alkaline Diet) به‌عنوان الگویی برای کاهش التهاب و بهبود متابولیسم، توجه زیادی را به خود جلب کرده است.

اما سؤال اصلی اینجاست:

آیا رژیم قلیایی واقعاً می‌تواند قند خون را کنترل کند، یا این ادعا بیشتر جنبه تبلیغاتی دارد؟

در این مقاله، این رژیم را بر اساس شواهد علمی معتبر تحلیل می‌کنیم.

۳ میان‌وعده پروتئینی کم‌کالری؛ سیرکننده، علمی و مناسب کاهش وزن

یکی از بزرگ‌ترین اشتباهات در رژیم‌های لاغری، حذف میان‌وعده‌ها یا جایگزینی آن‌ها با خوراکی‌های کم‌حجم اما پرقند است. تحقیقات نشان می‌دهد پروتئین بیشترین اثر سیری (Satiety Effect) را در میان درشت‌مغذی‌ها دارد و مصرف آن در وعده‌ها و میان‌وعده‌ها به شکل معناداری باعث کاهش اشتهای کلی روزانه می‌شود.

انعطاف متابولیکی چیست و چرا برای چربی‌سوزی و عملکرد ورزشی حیاتی است؟

وقتی صحبت از پیشرفت در فیتنس، چربی‌سوزی و انرژی پایدار می‌شود، انعطاف متابولیکی (Metabolic Flexibility) همان نقطه کلیدی است که تفاوت بین یک بدن سازگار و یک بدن همیشه خسته را مشخص می‌کند.

انعطاف متابولیکی یعنی توانایی بدن برای تغییر منبع سوخت بین چربی و قند متناسب با نیاز لحظه‌ای. بدن انسان ذاتاً طوری طراحی شده که در حالت استراحت از چربی بسوزاند و در فعالیت شدید از قند استفاده کند. اما سبک زندگی پرقند و کم‌تحرک امروزی این تعادل را به‌هم زده است؛ به‌طوری‌که بسیاری از افراد عملاً توان ورود مؤثر به فاز چربی‌سوزی را از دست داده‌اند.

نتیجه این اختلال، خستگی مزمن، افزایش وزن، مقاومت انسولینی و افت عملکرد ورزشی است. در مقابل، انعطاف متابولیکی بالا نشانه یک بدن هوشمند و تمرین‌دیده است؛ بدنی که بدون افت انرژی، گرسنگی ناگهانی یا وابستگی قندی، بین منابع سوخت جابه‌جا می‌شود.

دیدگاهتان را بنویسید